De Luftwaffe Observer Badge
De Observerinsigne was een activiteitsinsigne van de Duitse luchtmacht tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het werd op 19 januari 1935 in Berlijn ingesteld door de opperbevelhebber van de Luftwaffe, Hermann Göring. Het wordt beschouwd als een onderscheiding en niet als een militaire orde in de strikte zin van het woord.
Ontwerp van de waarnemersbadge
Een hoge ovale badge gemaakt van non-ferrometaal of zink, in zeldzame gevallen ook van aluminium, of een combinatie van deze materialen. De krans bestaat uit eikenbladeren en laurier, elk in de helft. De krans is aan de onderkant vastgebonden. Bovenop bevindt zich een gedetailleerde adelaar met licht schuin geplaatste vleugels. De vleugels steken aan beide zijden iets boven de krans uit. In zijn klauwen zit een swastika. De adelaar is op de krans geplaatst. De krans is verzilverd, de adelaar is zwart gemaakt, of in uitzonderlijke gevallen verzilverd.
Bekende fabrikanten zijn de bedrijven CE Juncker, Berlijn (CEJ); Assmann & Sohn, Lüdenscheid (A); Wilhelm Deumer, Lüdenscheid; Jimme & Sohn, Berlijn; Friedrich Linden, Lüdenscheid (FLL) en Gebrüder Wegerhof, Lüdenscheid (GWL).
Vereisten voor het verkrijgen van de Air Force Observer Badge
De onderscheiding werd toegekend na succesvolle afronding van een van de observatieopleidingen van de luchtmacht. De onderscheiding werd aan waarnemers toegekend als een trainingscertificaat en is daarom geen gevechtsinsigne in de ware zin van het woord, maar eerder een activiteitsinsigne.
Ook kon de onderscheiding worden toegekend aan personen die vóór de invoering van de Observer Badge een opleiding tot waarnemer hadden gevolgd, op voorwaarde dat zij nog dienden of opnieuw dienden bij de luchtmacht.
Aantal onderscheidingen van de Observer Badge
Helaas zijn de exacte cijfers onbekend. Geschat wordt echter dat er tot het einde van de Tweede Wereldoorlog ongeveer 35.000 onderscheidingen waren toegekend.
Hoe draag je de waarnemersbadge?
Het waarnemersinsigne werd als speldje op de rechterborst gedragen. Als de drager ook het IJzeren Kruis 1e Klasse had ontvangen , moest het waarnemersinsigne onder het IJzeren Kruis worden gedragen. Als de drager later een pilotenopleiding volgde, ontving hij geen piloteninsigne , maar een gecombineerd piloten- en waarnemersinsigne, het zogenaamde "dubbele insigne".
Het certificaat voor de waarnemersbadge
Bij de toekenning van de onderscheiding werd een certificaat uitgereikt met de handtekening en het stempel van de eenheid. De onderscheiding werd opgenomen in het loonboek of het militaire dienstregister van de ontvanger . Certificaten voor waarnemers, als bewijs van voltooiing van een waarnemersopleiding, worden ook vaak in nalatenschappen aangetroffen.
Waarde en aankoop van een waarnemersbadge
Door de enorme verscheidenheid aan varianten kan de waarde alleen individueel worden bepaald. Afhankelijk van het ontwerp kunnen individuele insignes tussen de € 200 en € 1.800 waard zijn. Uitgebreide nalatenschappen, waaronder certificaten, foto's, enz., kunnen ruim € 4.000 waard zijn. Individuele certificaten, etuis, miniaturen en foto's van dragers zijn ook zeer interessant voor militariaverzamelaars, en dus ook voor ons, en zijn altijd te koop.
