De erebeker voor bijzondere prestaties in de luchtoorlog
De Erebeker is een niet-draagbare onderscheiding van de Duitse luchtmacht tijdens de Tweede Wereldoorlog. De beker werd op 27 februari 1940 ingesteld door Reichsmarschall Hermann Göring, in zijn hoedanigheid van opperbevelhebber van de Luftwaffe. De eerste ontvanger was Luitenant-Kolonel Johann Schalk, op 21 augustus 1940. Hij wordt in de volksmond vaak de "Erebeker van de Luftwaffe" of kortweg de "Luchtmachtbeker" genoemd. De uitreiking van de Erebeker werd eind 1944 op bevel van Göring stopgezet.
Het voorbeeld voor de beker was de erebeker voor de winnaar van een luchtgevecht uit de Eerste Wereldoorlog.
Ontwerp van de erebeker voor bijzondere prestaties in de luchtoorlog
De voorzijde van de beker toont twee gedetailleerde adelaars in gevecht. De achterzijde toont een IJzeren Kruis In de versie uit 1939, met een swastika. De voet van de beker is versierd met eikenbladeren, een lint omcirkelt de voet en het lint is gegraveerd met de naam, rang en datum van de onderscheiding van de ontvanger. "For Special Achievements in Air Warfare" staat in reliëf op de voet.
De beker werd in verschillende uitvoeringen vervaardigd: de eerste bekers waren van massief zilver (835), de latere bekers van verzilverd alpaca. De overgang vond plaats rond begin/midden 1942. Visueel zijn ze echter bijna niet van elkaar te onderscheiden. Aan de onderzijde staat het stempel van de fabrikant: "Joh. Wagner & Sohn", voor het Berlijnse bedrijf Johann Wagner & Sohn. Dit gaat vergezeld van het zilverkeurmerk "835" met een halve maan en kroon, of "Fijn Verzilverd, Alpaca".
De trofee is 228 mm hoog en heeft een diameter van 100 mm.
Vereisten voor de toekenning van de Erebeker voor bijzondere prestaties in de luchtoorlog
De trofee kon worden toegekend aan alle leden van de Luftwaffe die piloot waren of in ieder geval deel uitmaakten van een vliegtuigbemanning. Er zijn echter ook geïsoleerde onderscheidingen bekend voor niet-vliegend personeel, zoals parachutisten of leden van de luchtdoelartillerie van de Luftwaffe. Voor niet-vliegend personeel werd in 1942 de Erebeker voor buitengewone gevechtsverrichtingen van de Luftwaffe ingesteld. Deze onderscheiding vereiste verdienste of daden van moed die de eisen voor een IJzeren Kruis 1e Klasse overtroffen , maar nog niet voldeden aan de eisen voor het Duitse Kruis in Goud of het Ridderkruis.
Prijzen voor de Erebeker voor bijzondere prestaties in de luchtoorlog
De trofee werd in totaal ongeveer 58.000 keer uitgereikt, hoewel er door de oorlog slechts zo'n 13 tot 15.000 exemplaren daadwerkelijk werden uitgereikt. Hiervan waren er ongeveer 4.000 van zilver.
Het certificaat voor de erebeker voor bijzondere prestaties in de luchtoorlog
Voor de onderscheiding werd een certificaat uitgereikt. Het certificaat, in DIN A4-formaat, toont een Luftwaffe-adelaar met een swastika en werd uitgereikt op naam van de "Rijksminister van Luchtvaart en Opperbevelhebber van de Luftwaffe". Linksonder bevindt zich een blinddrukzegel. Zoals alle onderscheidingen werd de Erebeker ingeschreven in het militaire archief en het soldijboek.
Waarde en aankoop van een eretrofee voor bijzondere prestaties in de luchtoorlog
Een waarde kan alleen individueel worden bepaald, aangezien de naam van de ontvanger een doorslaggevende rol speelt. Zo kan een trofee voor een hoog gedecoreerde gevechtspiloot vele malen meer kosten dan die van een onbekende boordschutter. Over het algemeen beginnen de prijzen echter bij € 2.500 voor alpacatrofeeën en € 3.000 voor zilveren trofeeën. Individuele certificaten kosten meestal rond de € 300, maar zelfs hier kunnen certificaten van interessante ontvangers soms veel meer opbrengen.
Hier zijn enkele voorbeelden van eretrofeeën uit ons archief:
Luftwaffe, Erebeker voor Bijzondere Verdiensten in de Luchtoorlog, “Rolf Nöller”, 1940 (!), Zilver
Erebeker, Luftwaffe voor bijzondere prestaties in de luchtoorlog, “Hans Pasold”, Zilver
