Het IJzeren Kruis 2e Klasse (EK-2) is een graad van de Duitse militaire Orde van het IJzeren Kruis . De 2e Klasse is de laagste graad; de volgende hoogste is het IJzeren Kruis 1e Klasse . Het werd toegekend tijdens de Napoleontische oorlogen van 1813, de Frans-Pruisische oorlog van 1870/1871 en beide wereldoorlogen van de 20e eeuw. In de vorm zoals vastgelegd in de Ordewet van 1957 (zonder hakenkruis) kon en werd het nog steeds gedragen in de Bondsrepubliek Duitsland.

Als hogere graad na de twee klassen van het IJzeren Kruis werd het Ridderkruis van het IJzeren Kruis ingesteld tijdens de Tweede Wereldoorlog.

ONTWERP VAN HET IJZEREN KRUIS 2E KLAS

Omdat het IJzeren Kruis 2e Klasse een lintgebonden onderscheiding is, is hij voorzien van een oogje met een lintring bovenaan de 12-uursarm. Op de voorzijde staat een zwart kruis met een pootafdruk. Het kruis is meestal gemaakt van zwart ijzer, maar ook van non-ferrometaal of zink, en is gevat in een zilveren montuur. De binnenste helft van het montuur is fijn geribbeld, terwijl de buitenste randen glad en gepolijst zijn. Het montuur is meestal gemaakt van verzilverd non-ferrometaal, maar ook van massief zilver.  

Op de 6 uur-arm aan de voorzijde staat het jaar van oprichting vermeld: "1870", "1914" of "1939". De kruizen van de eerste stichting, in 1813, zijn volledig gedateerd.

In het midden van het kruis staan ​​de monogrammen van de respectievelijke vorsten: in 1870 de "W" voor Koning Wilhelm van Pruisen en in 1914 de "W" voor de Duitse keizer Wilhelm II. De eerste fundering, uit 1813, draagt ​​wederom geen merkteken, terwijl de fundering uit 1939 geen monogram draagt ​​en is vervangen door een swastika. De twaalfarmige funderingen uit 1870 en 1914 dragen een kroon, terwijl de funderingen uit 1813 en 1939 geen verdere versieringen dragen.

De keerzijde van de kruisen uit 1813, 1870 en 1914 heeft een eikenhouten tak in het midden en op de arm op 12 uur staat het monogram "FW" van Koning Frederik Willem III van Pruisen, de eerste oprichter van het IJzeren Kruis. Op de arm op 6 uur staat het jaartal "1813", ter herdenking van de eerste oprichting van het IJzeren Kruis tijdens de Onafhankelijkheidsoorlogen in 1813. De oprichting in 1939 draagt ​​alleen het jaartal "1813" op de keerzijde.

HOE JE HET IJZEREN KRUIS 2E KLAS DRAAGT

Sinds de eerste instelling werd het IJzeren Kruis 2e Klasse gedragen op het lint in het tweede knoopsgat van het uniform. Sinds het midden van de 19e eeuw werd de orde zelf alleen nog gedragen op de dag van de uitreiking. Daarna werd het kruis verwijderd en werd alleen het ordelint, dat aan het uniform was vastgenaaid, op dezelfde plaats gedragen. Tegen het einde van de 19e eeuw werd het dragen van ordegespen populair en werd het kruis zelf weer gedragen. Het IJzeren Kruis, passend bij zijn bijzondere rang, werd altijd als eerste op de gesp gedragen.

ONDERSCHEIDINGSNUMMERS VAN HET IJZEREN KRUIS 2E KLAS

In de oorlogen van 1813 en 1870/71 werd het IJzeren Kruis 2e Klasse spaarzaam uitgereikt. Slechts ongeveer 17.000 werden er uitgereikt in 1813, en ongeveer 48.500 in 1870/71. Een vergelijkbare spaarzame aanpak werd gehanteerd aan het begin van de Eerste Wereldoorlog, maar dit veranderde naarmate de oorlog vorderde, zodat er uiteindelijk ongeveer 3.8 miljoen werden uitgereikt. In het eerste oorlogsjaar, 1914, werden er slechts ongeveer 175.000 uitgereikt, en in het laatste jaar, 1918, ongeveer 855.000.

De Tweede Wereldoorlog kende een vergelijkbare ontwikkeling als de Eerste Wereldoorlog. Hoewel er aanvankelijk naar gestreefd werd om hoge normen te handhaven voor het toekennen van onderscheidingen, was dit naarmate de oorlog vorderde niet langer houdbaar vanwege de duur en de toenemende ernst ervan. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden uiteindelijk ongeveer 4,7 miljoen IJzeren Kruizen Tweede Klasse toegekend. Hiervan waren ongeveer 465.000 Herhalingsbalken Tweede Klasse, toegekend aan veteranen van de Eerste Wereldoorlog die al een IJzeren Kruis Tweede Klasse hadden ontvangen.

WAARDE EN AANKOOP VAN EEN IJZEREN KRUIS 2E KLAS

Door de grote verscheidenheid aan varianten en de lange toekenningsperiode kan een waarde alleen individueel worden vastgesteld. Kruisen uit de Eerste Wereldoorlog (1914) brengen over het algemeen niet meer dan € 25 op. Kruisen uit de Tweede Wereldoorlog (1939) brengen doorgaans rond de € 50 op, hoewel uitzonderingen € 1.000 of meer kunnen opbrengen. Oudere kruisen (1813, 1870) brengen over het algemeen aanzienlijk meer op. Vroege exemplaren uit 1813 brengen ook € 1.000 of meer op. Documenten, etui's en foto's van de drager zijn ook interessant voor verzamelaars.