Het embleem van de vliegenier-schutter van de Luftwaffe
De onderscheiding werd op 26 maart 1936 in Berlijn ingesteld door de Rijksminister van Luchtvaart en opperbevelhebber van de Luftwaffe, Hermann Göring. Hij staat ook bekend als de Insigne van de Luchtradio-operator of de Insigne van de Luchtmechanicus en was een van de activiteiteninsignes van de Duitse Luchtmacht tijdens de Tweede Wereldoorlog. De Insigne van de Luchtschutter is daarom geen onderscheiding in de ware zin van het woord.
Ontwerp van het Air Gunner-insigne
Ovaal embleem van non-ferrometaal of zink, in zeldzame gevallen ook van aluminium. De krans is gevormd uit eikenbladeren en laurierbladeren, elk in de helft. Onderaan de krans staat het hakenkruis als nationaal embleem. Daarboven bevindt zich een gedetailleerde adelaar, die iets naar links kijkt. De adelaar is aan de krans geklonken. De krans is verzilverd, de adelaar is zwart gemaakt. In uitzonderlijke gevallen ook met een verzilverde adelaar. Typische fabrikanten waren CE Juncker, Berlijn (CEJ); Jimme & Sohn, Berlijn; Wilhelm Deumer, Lüdenscheid; Assmann & Sohn, Lüdenscheid (A); Berg & Nolte, Lüdenscheid (B&NL) en Schneider Brothers AG, Wenen (BSW).
Vereisten voor het verkrijgen van de Air Gunner Badge
De onderscheiding werd uitsluitend toegekend aan bemanningsleden van de Luftwaffe. In aanmerking kwamen radio-operators, vluchtmonteurs en boordschutters die hun relevante opleiding hadden afgerond, maar niet eerder dan een jaar na aanvang van de basisopleiding. Deze praktijk werd echter tijdens de oorlog gewijzigd. De onderscheiding kon nu al na vijf gevechtsmissies of twee maanden onafgebroken dienst worden toegekend. Als bijzonderheid was het ook mogelijk om de onderscheiding direct na een verwonding tijdens een gevechtsmissie te verlenen.
Onderscheidingsnummers van de Air Gunner's Badge
Helaas zijn er vandaag de dag geen gedetailleerde gegevens of cijfers beschikbaar over het aantal onderscheidingen voor de Air Gunner's Badge. Er kan echter worden aangenomen dat er tussen 1936 en 1945 ongeveer 60.000 zijn uitgereikt.
Hoe draag je de Air Gunner Badge?
Het boordschutterinsigne werd als speld op de rechterborst gedragen. Als de drager ook het IJzeren Kruis 1e Klasse had ontvangen , moest het boordschutterinsigne onder het IJzeren Kruis worden gedragen. Als de drager later een opleiding tot piloot of waarnemer volgde, moest het boordschutterinsigne worden verwijderd en vervangen door het piloteninsigne of waarnemersinsigne.
Het certificaat voor de Air Gunner Badge
Er werd een certificaat van toekenning uitgereikt. Bovendien werd de onderscheiding opgenomen in het loonboek en het militaire dienstrecord van de ontvanger.
Waarde en aanschaf van een vliegtuigschuttersinsigne
Door de enorme verscheidenheid aan variaties kan de waarde alleen individueel worden bepaald. Individuele insignes kunnen, afhankelijk van het ontwerp, in prijs variëren van € 250 tot € 1.000. Complete nalatenschappen, inclusief certificaten, foto's, uniformen, enz., kunnen soms ruim € 3.000 waard zijn. Ook individuele certificaten, documenten en koffers zijn echter interessant voor verzamelaars van militaria.
